Prospekt emisyjnyRozdział VI

Rozdział VI
OCENY I PROGNOZY EMITENTA

1. Ocena zarządzania zasobami finansowymi Emitenta

Ocena sytuacji finansowej Emitenta została przeprowadzona w oparciu o sprawozdania finansowe za lata 1997–1999, przedstawione w Rozdziale VIII niniejszego Prospektu.

1.1. Wielkość i struktura aktywów i pasywów Emitenta

Zmiany w strukturze bilansu Wandalex S.A. zostały przedstawione w tabeli poniżej.

Tabela 1. Struktura bilansu Emitenta

Strukturę bilansu Spółki można scharakteryzować następująco:

1. Wartość sumy bilansowej Emitenta systematycznie wzrastała.
   
2. W strukturze aktywów dominującą pozycję stanowił w całym analizowanym okresie majątek obrotowy, co jest charakterystyczne dla spółek, których głównym przedmiotem działalności jest handel. Wzrost wartości majątku obrotowego Emitenta był wynikiem przede wszystkim zwiększenia stanu zapasów i należności, co było związane głównie z systematycznym rozwojem Spółki. Wzrost stanu zapasów wiąże się ze specyfiką działalności Spółki – zwiększenie sprzedaży towarów pociągnęło za sobą konieczność utrzymywania niezbędnego poziomu zapasów części zamiennych w celu prawidłowej realizacji usług serwisowych.
   
3. W strukturze pasywów widoczna jest tendencja rosnącego udziału kapitałów własnych w finansowaniu majątku Spółki. Wzrost wartości kapitałów własnych jest rezultatem głównie podniesienia kapitału akcyjnego Emitenta w drodze kolejnych niepublicznych emisji Akcji Serii B i C, które miały miejsce w 1998 i w 1999 r.
   
4. Systematycznie zmniejszał się udział zobowiązań w strukturze pasywów Spółki – z 64,1% na 31.12.1997 r. do 36,7% na koniec grudnia 1999 r. W 1998 r. dominującą pozycją zobowiązań były krótkoterminowe kredyty bankowe, natomiast w pozostałych latach – zobowiązania handlowe. Na dzień 31.12.1999 r. Emitenta nie wykazał zadłużenia z tytułu kredytów i pożyczek

1.2. Ocena rentowności

Kształtowanie się poszczególnych wskaźników rentowności Emitenta w okresie objętym analizą przedstawiono w tabeli poniżej:

Tabela 2. Wskaźniki rentowności Emitenta

1. wskaźniki rentowności- stosunki odpowiednich wielkości zysków do przychodów ze sprzedaży netto produktów, towarów i materiałów
   
2. wskaźnik rentowności aktywów (ROA) – stosunek zysku netto do średniego stanu aktywów (średnia arytmetyczna ze stanów na początek i na koniec analizowanego okresu)
   
3. wskaźnik rentowności kapitału własnego (ROE) – stosunek zysku netto do średniego stanu kapitałów własnych (średnia arytmetyczna ze stanów na początek i na koniec analizowanego okresu) pomniejszonych o zysk roku obrotowego

Przychody ze sprzedaży osiągane przez Emitenta dynamicznie rosły w latach 1997-1998. Zahamowanie tempa wzrostu sprzedaży, które nastąpiło w 1999 r., było rezultatem tzw. kryzysu rosyjskiego z II połowy 1998 r., którego skutki odczuwalne były jeszcze w I półroczu 1999 r.

Rentowność osiągana przez Emitenta na wszystkich poziomach wyniku finansowego była wysoce dodatnia i również wykazywała tendencję wzrostową w latach 1997-1998. Wzrost rentowności netto w 1999 r. w stosunku do roku poprzedniego jest wynikiem relatywnie niższych obciążeń wyniku Spółki zmniejszeniami obowiązkowymi.

Rentowność aktywów ogółem, choć systematycznie zmniejszała się w wyniku wzrostu aktywów Spółki w miarę rozwoju jej działalności, kształtowała się na stosunkowo wysokim poziomie.

Rentowność kapitałów własnych zmniejszała się na skutek wyższej dynamiki przyrostu kapitałów Spółki (podniesienie kapitałów zapasowego i rezerwowego w 1997 r., podwyższenie kapitału akcyjnego w 1998 r.) niż dynamiki osiąganych zysków, jednak wskaźnik ten pozostawał na szczególnie wysokim poziomie.

1.3. Ocena płynności

Oceny płynności finansowej dokonano na podstawie analizy poziomu i struktury kapitału obrotowego oraz wskaźników rotacji podstawowych składników kapitału obrotowego, a także na podstawie analizy poziomu wskaźników płynności.

1.3.1. Poziom i struktura kapitału obrotowego

Tabela 3. Kapitał obrotowy (w tys. złotych)

1. Kapitał obrotowy- różnica pomiędzy wielkością majtku obrotowego a wielkością zobowiązań bieżących; wskaźnik ten określa wartość zasobów obrotowych, która jest finansowana z własnego majątku
   
2. Zapotrzebowanie na fundusze obrotowe- różnica pomiędzy wielkością majątku obrotowego pomniejszonego o środki pieniężne a wielkością zobowiązań bieżących pomniejszonych o kredyty krótkoterminowe; wskaźnik ten pozwala na określenie jaka część majątku obrotowego (bez środków pieniężnych) nie jest finansowana za pomocą zobowiązań bieżących
   
3. Saldo netto środków pieniężnych- różnica pomiędzy stanem kapitału obrotowego netto a zapotrzebowaniem na kapitał obrotowy jest; ujemne saldo określa występowanie zapotrzebowania na zewnętrzne źródła finansowania, dodatnie oznacza nadmiar środków pieniężnych ponad bieżące potrzeby.

W analizowanym okresie systematycznie rosła wartość majątku obrotowego Emitenta, co było wynikiem przede wszystkim wzrostu stanu zapasów i należności. Związane to było głównie ze wzrostem skali działalności Spółki (cykl rotacji należności pozostawał w zasadzie na niezmiennym poziomie). Wzrost stanu zapasów związany jest również ze specyfiką działalności Spółki – wzrost sprzedaży towarów pociągnął za sobą konieczność utrzymywania niezbędnego poziomu zapasów części zamiennych w celu prawidłowej realizacji usług serwisowych.

W analizowanym okresie poziom kapitału obrotowego dysponowanego przez Spółkę wzrastał, jednak szybszy wzrost zapotrzebowania na środki obrotowe w 1997 r., a szczególnie w 1998 r. spowodował wystąpienie ujemnego salda netto środków pieniężnych. W związku z wystąpieniem zapotrzebowania na zewnętrzne źródła finansowania, zwiększyło się zadłużenie Emitenta z tytułu kredytów krótkoterminowych, zaś udział środków własnych w finansowaniu majątku obrotowego zmniejszył się z 37,4% w 1996 r. do 7,7% w 1999 r.

Natomiast na koniec 1999 r. saldo środków pieniężnych Spółki było dodatnie, a udział środków własnych w finansowaniu majątku obrotowego wzrósł do ponad 50%. Zmiana struktury finansowania majątku Emitenta spowodowana była głównie zwiększeniem stanu kapitałów własnych (emisja Akcji Serii C). Na dzień 31.12.1999 r. Spółka nie korzystała z kredytów krótkoterminowych.

Tabela 4. Cykle rotacji głównych składników kapitału obrotowego (w dniach)

1. Wskaźniki rotacji- stosunki średniego stanu odpowiednio zapasów, należności, zobowiązań bieżących (średnia arytmetyczna ze stanów na początek i koniec badanego okresu) do sprzedaży netto pomnożona przez liczbę dni w okresie
   
2. Kapitał obrotowy w dniach obrotu- stosunek wielkości kapitału obrotowego do sprzedaży netto pomnożona przez liczbę dni w okresie obrachunkowym;
   
3. Cykl operacyjny- suma cyklu rotacji należności i cyklu rotacji zapasów; przedstawia okres po jakim gotówka zostaje odzyskana po wprowadzaniu jej do procesów gospodarczych.
   
4. Cykl konwersji gotówkowej- cykl operacyjny skorygowany o wielkość rotacji zobowiązań krótkoterminowych; określa liczbę dni, w których muszą zostać zaangażowane dodatkowe środki (poza zobowiązaniami bieżącymi) pozwalające na sfinansowanie majątku obrotowego.

Systematyczny wzrost cyklu rotacji zapasów jest wynikiem rozwoju działalności serwisowej, związanej ze zwiększaniem się sprzedaży podstawowych towarów Emitenta.

Wydłużenie cyklu realizacji zobowiązań związane było głównie ze zwiększeniem zadłużenia Emitenta w związku z dynamicznym wzrostem skali działalności. W strukturze obcych źródeł finansowania Wandalex S.A. na przestrzeni analizowanego okresu zaszły istotne zmiany: w latach 1997-1998 zmniejszał się systematycznie udział zobowiązań handlowych, rósł udział zobowiązań z tytułu zaciągniętych kredytów. Na koniec grudnia 1999 r. Emitent nie wykazał zobowiązań z tytułu kredytów, natomiast znacznie wzrosło zadłużenie Spółki z tytułu dostaw robót i usług. W rezultacie zmian struktury zewnętrznych źródeł finansowania cykl realizacji zobowiązań na 31.12.1999 r. wzrósł w niewielkim stopni – o około 2 dni. Wydłużenie cyklu operacyjnego przy niemal nie zmienionym cyklu realizacji zobowiązań spowodowało niemal dwukrotny wzrost cyklu konwersji gotówkowej na koniec 1999 r. w porównaniu ze stanem na koniec roku 1998.

1.3.2. Ocena płynności

Do oceny płynności finansowej Wandalex S.A. zostały wykorzystane następujące wskaźniki:

Tabela 5. Wskaźniki płynności

1. wskaźnik bieżący- stosunek średniego stanu majątku obrotowego do średniego stanu zobowiązań bieżących; obrazuje zdolność firmy do regulowania bieżących zobowiązań przy wykorzystaniu aktywów bieżących
   
2. wskaźnik szybki- stosunek średniego stanu majątku obrotowego pomniejszonego o zapasy do średniego stanu zobowiązań bieżących; obrazuje zdolność zgromadzenia w krótkim czasie środków pieniężnych na pokrycie zobowiązań o wysokim stopniu wymagalności,
   
3. wskaźnik natychmiastowy- stosunek średniego stanu środków pieniężnych do średniego stanu zobowiązań bieżących; obrazuje zdolność do pokrycia zobowiązań o natychmiastowej wymagalności przy wykorzystaniu dysponowanych środków pieniężnych.

Wskaźniki płynności bieżącej kształtowały się na poziomie zbliżonym do normatywnego, wynoszącego 1,2, jednak poniżej poziomu charakterystycznego dla spółek prowadzących działalność handlową. Ponadto znaczny udział zapasów w majątku obrotowym Emitenta spowodował, że wskaźniki płynności szybkiej kształtowały się poniżej poziomu powszechnie uznawanego za bezpieczny. Poziom wskaźników płynności osiąganych przez Emitenta jest jednak uzasadniony i wynika ze struktury realizowanych przychodów i jego ekspansji rynkowej.

1.4. Ocena stopnia zadłużenia

Dla oceny stopnia zadłużenia Emitenta oraz oceny struktury finansowania jego majątku zastosowano wskaźniki przedstawione w tabeli poniżej:

Tabela 6. Wskaźniki stopnia zadłużenia

1.  Wskaźnik ogólnego zadłużenia- stosunek zobowiązań ogółem do aktywów ogółem; obrazuje udział zewnętrznych źródeł finansowania działalności,
   
2. Wskaźnik zadłużenia kapitału własnego- stosunek zobowiązań ogółem do kapitałów własnych ,
   
3. Wskaźnik pokrycia majątku kapitałami własnymi- stosunek kapitałów własnych do aktywów ogółem;
   przedstawia udział środków własnych w finansowaniu działalności.
   
4. Wskaźnik zadłużenia długoterminowego- relacja zobowiązań długoterminowych do ogólnej sumy aktywów; określa udział zobowiązań długoterminowych w finansowaniu działalności

Kształtowanie się wszystkich powyższych wskaźników wskazuje na stosunkowo wysoki poziom zadłużenia Emitenta. W okresie 1997-1999 wszystkie wskaźniki uległy poprawie, co należy wiązać ze wzrostem rentowności prowadzonej przez Spółkę działalności oraz zwiększeniem kapitałów własnych w drodze kolejnych emisji akcji. Ze względu na wysoką rentowność sprzedaży należy stwierdzić, że zadłużenie Spółki kształtuje się na bezpiecznym poziomie, a jego wysokość raczej stymuluje rozwój niż wzrost kosztów.

1.5. Zarządzanie płynnością i ryzykiem kursowym

Ze względu na wysoki udział importu w sprzedaży Spółki istotnego znaczenia nabiera zarządzanie ryzykiem kursowym. Spółka prowadzi działania zmierzające do zabezpieczenia się przed ryzykiem kursowym, wykorzystując istniejące na polskim rynku instrumenty, takie jak transakcje typu forward i opcje terminowe na zakup i sprzedaż waluty. Ponadto Emitent sprzedaje swoje produkty opierając się na cenniku walutowym. Działania te pozwalają na ograniczanie pozycji otwartych na walutach obcych, zmniejszając ryzyko kursowe.